Pracujesz w Norwegii, rodzic został sam w Polsce i coraz trudniej mu z zakupami czy sprzątaniem? Twoja pensja w koronach nie zamyka mu drogi do bonu senioralnego. Gmina liczy wyłącznie dochód seniora 65+, czyli średnio do 3410 zł z trzech miesięcy. W zamian daje bezpłatną opiekę w domu wartą do 2500 zł miesięcznie.
Pensja w koronach nie odbiera rodzicowi bonu
Skoro dziecko dobrze zarabia, to czy urzędnik nie odmówi? Nie odmówi z tego powodu. Przy bonie senioralnym gmina bierze pod uwagę tylko dochód samego seniora. Zarobki dzieci ani innych domowników nie trafiają do wyliczenia.
Liczy się średni miesięczny dochód rodzica z trzech miesięcy przed złożeniem wniosku. W 2026 roku ta średnia nie może przekroczyć 3410 zł. Nie ma więc znaczenia, czy pracujesz na budowie, w szpitalu czy na platformie i ile zarabiasz.
Kto dostanie bon senioralny?
Wiek to dopiero początek. Rodzic musi spełnić kilka warunków jednocześnie:
- ukończone 65 lat,
- trudności z częścią codziennych czynności z powodu wieku lub stanu zdrowia,
- brak osoby, która zapewni mu potrzebną pomoc,
- średni dochód do 3410 zł miesięcznie z ostatnich trzech miesięcy,
- brak całodobowej opieki w DPS i niektórych innych form wsparcia opiekuńczego.
O tym, czy rodzic spełnia te warunki, w tym ten o braku osoby do pomocy, decyduje gmina po sprawdzeniu jego sytuacji. Sam złożony wniosek nie oznacza jeszcze przyznanej pomocy.
To nie przelew, tylko opiekun w domu
Kwota do 2500 zł miesięcznie robi wrażenie, ale rodzic nie zobaczy jej na koncie. To wartość usług, które gmina organizuje i opłaca. Senior dostaje maksymalnie 50 godzin pomocy w miesiącu i nie płaci za nie nic.
Opiekun może między innymi:
- zrobić zakupy i przygotować posiłek,
- posprzątać mieszkanie,
- pomóc przy ubieraniu się i codziennej higienie,
- przypilnować przyjmowania leków i zmierzyć ciśnienie,
- pójść z rodzicem na spacer albo załatwić z nim sprawę w urzędzie.
Pełne 50 godzin to górna granica, a nie standard. Liczbę godzin i zakres pomocy gmina ustala indywidualnie, na podstawie tego, czego rodzic faktycznie potrzebuje.
Jak złożyć wniosek, gdy jesteś w Norwegii?
Wniosek składa się w gminie, w której mieszka rodzic: w urzędzie gminy albo w ośrodku pomocy społecznej. Może to zrobić sam senior, jego przedstawiciel ustawowy albo pełnomocnik. Sprawy nie musi więc prowadzić wyłącznie sam rodzic.
- Zbierz dokumenty potwierdzające dochody rodzica z trzech miesięcy przed złożeniem wniosku.
- Opisz konkretnie, z czym rodzic sobie nie radzi i jakiej pomocy potrzebuje, na przykład przy zakupach, gotowaniu, myciu czy lekach.
- Złóż komplet dokumentów w urzędzie gminy lub ośrodku pomocy społecznej.
- Poczekaj na ocenę sytuacji. Gmina ma co do zasady 30 dni od otrzymania kompletnego wniosku.
- Po zakwalifikowaniu podpisuje się umowę, która określa zakres i liczbę godzin pomocy.
Opis potrzeb warto zrobić starannie. To na jego podstawie gmina ustala, ile godzin dostanie rodzic, a ogólne zdanie „mama potrzebuje pomocy” mówi urzędnikom niewiele.
Zanim kupisz bilet do Polski, sprawdź gminę rodzica
Program jest uruchamiany stopniowo i nie każda gmina prowadzi już nabór. Terminy przyjmowania wniosków się różnią, a przyznanie usług zależy też od pieniędzy, którymi gmina dysponuje. Ja zacząłbym od strony internetowej gminy albo telefonu do ośrodka pomocy społecznej, a dopiero potem planował przyjazd pod wniosek.