Chcesz wyjechać na Wyspy, żeby pracować, studiować albo podróżować? UE i Wielka Brytania dogadały program mobilności młodzieży. Co roku 100 tys. osób z Unii dostanie pozwolenie na życie w Zjednoczonym Królestwie, na okres do trzech lat. Erasmus+ wraca tam w 2027 r., ale czesne na pełnych studiach nadal będzie wyższe niż dla Brytyjczyków.
Co dokładnie uzgodniono w Brukseli
Porozumienie zapadło w piątek na drugim szczycie UE–Wielka Brytania. Premier Andy Burnham spotkał się w Brukseli z szefową Komisji Europejskiej Ursulą von der Leyen i przewodniczącym Rady Europejskiej Antonio Costą. Brytyjski rząd ogłosił, że rozmowy o programie są zakończone. Teraz obie strony zabierają się za wdrożenie.
Dla ciebie najważniejsze jest to, że program nie powstał wyłącznie dla studentów. Obejmuje młodych ludzi bez względu na cel wyjazdu. Możesz jechać na uczelnię, do pracy albo po to, żeby pozwiedzać kraj. Pobyt ma trwać do trzech lat.
Umowa działa w obie strony. Tyle samo miejsc, czyli 100 tys. rocznie, dostaną młodzi Brytyjczycy, którzy zechcą zamieszkać w krajach Unii. Łącznie przez kanał La Manche będzie mogło się przeprowadzić 200 tys. osób w roku.
Czy limit 100 tys. osób to dużo?
Według unijnych dyplomatów Londyn zaczynał negocjacje od dwa razy niższej liczby. Chciał ograniczyć program do 50 tys. uczestników, a ostatecznie zgodził się na 100 tys. Ostrożność Brytyjczyków wynika z obaw o imigrację, które mocno ważyły w kampanii przed referendum w sprawie brexitu.
Pamiętaj, że to pula dla całej Unii, nie dla samej Polski. O miejsca będziesz rywalizować z młodymi z pozostałych państw członkowskich. Na razie nie wiadomo, jak miejsca będą rozdzielane, bo szczegóły procedury dopiero powstaną.
Kiedy będzie można wyjechać?
Tu trzeba uzbroić się w cierpliwość. Strony ustaliły daty startu, ale zapisały je we wspólnym oświadczeniu, które ma zostać opublikowane później. Z doniesień po szczycie wynika, że nowe rozwiązania mają zacząć działać od 2028 roku.
Wcześniej każdy kraj musi przeprowadzić własny proces prawny, jak przy każdej umowie międzynarodowej. Przejrzałem relacje ze szczytu pod kątem praktycznych szczegółów. Nie znalazłem w nich informacji o tym, jak złożyć wniosek, ile kosztuje pozwolenie ani jakie są granice wieku. Te zasady dopiero zostaną ustalone.
Dlatego dziś najrozsądniej jest śledzić oficjalne komunikaty rządu i Komisji Europejskiej. Ktoś już teraz obiecuje ci za opłatą „gwarantowane miejsce” w programie? Traktuj to z dużą rezerwą, bo z programu jeszcze nie da się skorzystać.
Erasmus+ od 2027 r. a pełne studia: dwie różne sprawy
Jeśli chcesz studiować na Wyspach, rozróżnij dwie ścieżki. Pierwsza to Erasmus+, do którego Wielka Brytania wraca w 2027 r. po sześciu latach przerwy wywołanej brexitem. To wymiana studencka, czyli wyjazd na część studiów, a nie zapisanie się na cały kierunek w UK.
Druga ścieżka to pełne studia na brytyjskim uniwersytecie. Tu na razie nic się nie zmienia. Po brexicie czesne dla studentów z UE poszło w górę, a brytyjski rząd odciął ich od pożyczek studenckich. Unia chciała, żeby jej obywatele płacili tyle samo co Brytyjczycy, ale Londyn się nie zgodził.
Sprawa nie jest jednak zamknięta, bo obie strony dały sobie kolejne pół roku na rozmowy o opłatach. Do tego czasu planuj budżet tak, jakby wyższe czesne miało zostać. Sam program mobilności go nie obniża.